Doğadan isimler

Erkek·Türkçe

Yiğit aslan.

Kız·Yunanca

Yaprakları hoş kokan, dört mevsim yeşil kalan defnegillerden ağaç.

Kız·Arapça

Bal. 2010'lara kadar Kazak ve Kırgız göçmenlere özgü bir addı; 2016-2017 sonrasında doğanlarda çok yaygınlaştı.

Kız·Türkçe

Eski Türk kültüründe, toprak ve dişilik tanrısının adı olan kız adı; aynı zamanda bolluk ve bereket anlamlarına da gelir; Hint Okyanusu adalarında bulunan güvercin büyüklüğünde, zümrüt yeşili kanatları olan, kemikle beslenen, üzerinde uçtuğu kişiye zenginlik ve mutluluk getireceğine inanılan masal kuşu, devlet kuşu; tanrıça

Kız·Türkçe

İstiridye gibi kabuklu bazı deniz canlılarının içinde oluşan, sedef renkli, sert, küçük ve değerli süs tanesi.

Erkek·Türkçe

Doğu Anadolu'dan doğan Aras ırmağının adı; eski bir dilden Ermenice ve Arapça aracılığıyla Türkçeye geçmiştir.

Erkek·Rumca

Soğuk kuzeydoğu yeli; kuzey.

Erkek·Türkçe

Ay gibi parlak ve pars gibi yırtıcı

Erkek·Farsça

Boyu 30 metreyi bulabilen, kalın dallı, uzun ömürlü ağaç; dayanak, destek, güç alınan kimse.

Kız

Kökeni kesin bilinmeyen bir kız adı; dönemin sevilen adları Aylin ile Ceylan'ın kaynaşmasından doğmuş olabilir.

Erkek·Türkçe

Açık gök, berrak, aydınlık.

Kız·Türkçe

Canlı cansız bütün varlıklar; dağı, denizi, ovası ve ormanıyla fiziksel dünya; bir varlığın yaradılış ve yapı özelliklerinin hepsi.

Erkek·Arapça

Kuvvetli adam, arslan; Hz. Muhammed'in amcası olan İslam büyüğü.

Kız·Arapça

Irmak, akarsu; fazla, bol, çok.

Erkek·Arapça

Kaşlarını çatan kişi

Kız·Farsça

Berraklığı ve duruluğu suyu andıran gül.

Kız·Arapça

Nergis; yasemin; ağzına kadar dolu kap.

Erkek·Türkçe

Gönüllü, istekli

Kız·Arapça

Efsaneye göre içenlere ölümsüzlük veren su, ab-ı hayat.

Erkek·Türkçe

Güzel, parlak yüzlü ve yakışıklı kimse; sevimli; toplu ve yayvan yüz; bembeyaz; ala, siyah beyaz karışık; enli, geniş; ceviz ağacının mobilyada kullanılan öz kısmı; ağacın en dayanıklı bölümü; ahlat, yabani armut; tam olgunlaşmamış üzüm.

Erkek·Arapça

Sarı saçlı, açık gözlü, yüzü çilli ya da çopur adam; doru renkli at; karışık renkli, alacalı; obur ve rahatsız eden; eğri, çarpık.

Unisex·Türkçe

Amca; abla; nine, anneanne; başladığını sonuna götüren güçlü kişi; büyük; dere içlerinde biten, kırmızı ve kokulu çiçekli bir çalı; anne ya da anne yerine konan yaşlı kadın.

Kız·Yunanca

Renkli ve kokusuz çiçekler veren, fundagillerden güzel bir bitki.

Kız·Türkçe

Açılmış gül.

Erkek·Türkçe

Becerikli, atılgan, ele avuca sığmaz, halk, yeni, taze, gayretli, hareketli, gözü pek, yırtıcı, yiğit

Erkek

Aca ile tay sözcüklerinin birleşmesinden oluşmuş ad.

Kız·Yunanca

Kokusuz, güzel renkli çiçekler açan bir bitkinin adından gelen kız ismi

Erkek·Türkçe

Yol gösteren önder, lider; erkek kurt.

Kız·Türkçe

Açan, açılmış gül.

Erkek·Türkçe

Ada ile han sözcüklerinin birleşmesinden oluşmuş ad.

Kız·Türkçe

Ada: dört yanı suyla çevrili kara parçası; Lina: yumuşak, narin.

Kız·Türkçe

Ada ve Nur isimlerinin birleşimi. Ada: Dört yanı suyla çevrili kara parçası. Nur: Parıltı, ışık, aydınlık.

Erkek·Türkçe

Kan sözcüğünün, "adak yapar" demek olan adar ile birleşiminden doğan ad.

Erkek·Türkçe

Aynı ada sahip olanlardan her biri.

Erkek·Türkçe

Adalı, adaya ait, adaya özgü.

Kız·Türkçe

Ada ve Su isimlerinin birleşimi. Ada: Dört yanı suyla çevrili kara parçası. Su: Canlıların yaşamında önemli yeri olan, renksiz, tatsız, kokusuz sıvı.

Erkek

Adem ve Aras isimlerinin birleşimi. Adem: İnançlara göre yaratılan ilk insan ve ilk peygamber. Aras: Doğu Anadolu'dan doğan Aras ırmağının adı.

Kız·Türkçe

Aden ve Su isimlerinin birleşimi. Aden: Cennet bahçesi. Kur'an'da geçen bir sözcük. Su: Canlıların yaşamında önemli yeri olan, renksiz, tatsız, kokusuz sıvı.

Kız·Arapça

Üzerine ayak basılmamış beyaz toprak; pembeye çalan beyaz renk.

Kız·Arapça

Afra: dolunaydan önceki gece, bembeyaz, beyaz ceylan; Lina: yumuşak, narin.

Kız·Arapça

Afra ve Meryem isimlerinin birleşimi. Afra: Üzerine ayak basılmamış beyaz toprak. Meryem: Evlenmemiş bâkire kız ya da acı, sert.

Kız·Arapça

Afra ve Nur isimlerinin birleşimi. Afra: Üzerine ayak basılmamış beyaz toprak. Nur: Parıltı, ışık, aydınlık.

Erkek·Türkçe

Kırsalda geniş toprakları olan, sözü geçen varlıklı kimse; sözü sayılan erkeklere verilen san; ağabey; yardımsever, cömert kimse; okuma yazması olmayan yaşlı kişilerin adına eklenen san; Osmanlı'da bazı kuruluşların başındakilere verilen resmî san.

Unisex·Türkçe

Yeryüzü atmosferine girince sürtünmeyle akkor olup ışık çizgisi bırakan gök cismi, akan yıldız; göğe doğru yükselen, yukarı çıkan.

Kız·Türkçe

Beyaz gül.

Erkek·Türkçe

Bir erkek ismi

Erkek·Arapça

Çok içten, son derece bağlı.

Erkek·Arapça

Ahlas ve Ali isimlerinin birleşimi. Ahlas: Çok içten, son derece bağlı. Ali: Ulu, yüksek, yüce.