Adaş, ad sözcüğüne -daş ekinin getirilmesiyle oluşmuş eski bir Türkçe sözcüktür. -daş eki ortaklık bildirir; Vikisözlük'e göre bu ek, bulunma eki -da ile eş sözcüğünün kaynaşmasından doğmuştur. Bugün adaş, adları aynı olan kişilerin her birine denir. Vikisözlük'ün İngilizce sürümü ilginç bir ayrıntı daha verir: sözcüğün daha eski anlamı “dost, arkadaş”tır ve Eski Türkçedeki adaş da arkadaş, yoldaş, ortak anlamına gelir. Akrabaları Azerice, Tatarca, Türkmence ve Özbekçe gibi pek çok Türk dilinde bulunur.
Kısa ve iki heceli (A-daş) bir ad olan Adaş, ş ile biter ve kalın ünlülü ekler alır: Adaş'a, Adaş'ın. Sözcük günlük dilde “adaşım” biçiminde sık kullanıldığı için bu adı taşıyan bir çocuk, adının anlamıyla ilgili şakalı sözler duyabilir. Benzer isimler arasındaki Dadaş ses bakımından çok yakındır ama ayrı bir sözcüktür.