Ağa, Nişanyan Adlar'da Türkçe bir saygı unvanı olarak kayıtlıdır. Sözcüğün eski biçimi Aka'dır ve ağabey anlamını da taşır. TDK sözcüğün anlamlarını geniş biçimde sıralar: kırsalda geniş toprakları olan varlıklı kişi, sözü sayılan erkeklere verilen san, ağabey, cömert kişi ve Osmanlı'da bazı kuruluşların başındakilere verilen resmî unvan. Yeniçeri ağası ya da Darüssaade ağası bu son kullanımın bilinen örnekleridir.
Bir unvan olduğu için ad olarak tek başına kullanıldığında "Ağa Bey" gibi tekrarlara ve toprak ağalığı çağrışımına açıktır; aileler bunu göz önünde tutabilir. İki heceli ad "a-ğa" diye okunur, ğ sesi iki a arasında uzatma gibi duyulur. Ağacan ve Ağahan bu unvandan kurulmuş birleşik adlardır.