Arapça isimler

Erkek·Arapça

Kara kuzu, küçük lokma. Sahabeden Huzeyfe bin Yeman'ın adıdır.

Unisex·Arapça

Gönül rahatlığı, erinç, dirlik; kafa dinçliği.

Erkek·Arapça

İbat isminin farklı bir biçimi. İbat: İnsanlar, kullar.

Erkek·Arapça

Tapınma; Allah'ın emirlerini yerine getirme.

Erkek·Arapça

İnsanlar; Allah'ın kulları.

Erkek·Arapça

İnsanlar, kullar; ibadet edenler.

Erkek·Arapça

İbrahim ve Ahlas isimlerinin birleşimi. İbrahim: Halkların ve inananların babası. Ahlas: Çok içten, son derece bağlı.

Erkek·Arapça

İbrahim ve Asaf isimlerinin birleşimi. İbrahim: Halkların ve inananların babası. Asaf: Vezir.

Erkek·Arapça

İbrahim ve Enes isimlerinin birleşimi. İbrahim: Halkların ve inananların babası. Enes: Evcil, uysal, insana alışmış.

Erkek·Arapça

İbrahim ve Eymen isimlerinin birleşimi. İbrahim: Halkların ve inananların babası. Eymen: Sağ yanda olan.

Erkek·Arapça

İbrahim ve Halil isimlerinin birleşimi. İbrahim: Halkların ve inananların babası. Halil: Sevgili, dost.

Kız·Arapça

Ululuk, büyüklük; ikram, ağırlama, saygı gösterme.

Erkek·Arapça

Kerestesi değerli, meyvesi güzel kokulu bir kiraz türü; ilk kez kalem kullandığı için yazarların, ilk kez giysi dikip giydiği için terzilerin piri sayılan, Kur'an-ı Kerim'de anılan İdris Peygamber.

Kız·Arapça

Şifa bulma, iyileşip hastalıktan kalkma, onma.

Unisex·Arapça

İffetli manasında kız ismi

Erkek·Arapça

İçten ve doğru sevgi; yürekten bağlılık, içtenlik, dostluk.

Erkek·Arapça

İyilik yapma; bağışlama; bağışlanan şey.

Erkek·Arapça

Candan ve sadık dostlar; aynı tarikata bağlı kişiler.

Unisex·Arapça

Canlandırma, diriltme; lütuf, iyilik; tazelik verip uyandırma.

Unisex·Arapça

Bahtın açık olması; istek, arzu.

Kız·Arapça

Çiçekten taç.

Kız·Arapça

Bir bölgenin ya da ülkenin ortalama hava koşullarının oluşturduğu durum; diyar, ülke; ortam, çevre.

Kız·Arapça

İkra: oku; Asel: bal.

Kız·Türkçe

İkra ve Duru isimlerinin birleşimi. İkra: Oku. Kur'an'da ilk indiği kabul edilen Alak suresinin ilk sözcüğüdür. Duru: Duran, kalan.

Unisex·Arapça

Misafiri ağırlama; saygı gösterme; armağan sunma.

Erkek·Arapça

Saygıya, ağırlamaya ve ikrama ait; ikramdan hoşlanan.

Kız·Arapça

İkra ve Nur isimlerinin birleşimi. İkra: Oku. Kur'an'da ilk indiği kabul edilen Alak suresinin ilk sözcüğüdür. Nur: Parıltı, ışık, aydınlık.

Kız·Türkçe

İkra ve Su isimlerinin birleşimi. İkra: Oku. Kur'an'da ilk indiği kabul edilen Alak suresinin ilk sözcüğüdür. Su: Canlıların yaşamında önemli yeri olan, renksiz, tatsız, kokusuz sıvı.

Kız·Arapça

İkra ve Sultan isimlerinin birleşimi. İkra: Oku. Kur'an'da ilk indiği kabul edilen Alak suresinin ilk sözcüğüdür. Sultan: Hükümdar, padişah.

Kız·Türkçe

İlay ve Meva isimlerinin birleşimi. İlay: Ülkenin en güzeli. Meva: Mesken, yurt, sığınılacak yer.

Erkek·Türkçe

Gazi olan kimse.

Erkek·Arapça

İçe doğan duygu, esin; gönle doğan düşünce; Allah'ın peygamberlerin kalbine doğurduğu, ilahi âleme ait sezgiler.

Erkek·Arapça

İçe, gönle doğan fikirlerle, hislerle, ilhamla alakalı.

Erkek·Arapça

Bir şeyi doğru biçimde bilme, biliş; bilim.

Erkek·Arapça

Bilgili, bilim sahibi kişi.

Kız·Türkçe

Ailenin ilk kızına konan ad.

Kız·Türkçe

Ailenin ilk kızına konan ad.

Kız·Arapça

Din bilginlerinin topluluğu.

Erkek·Arapça

Dinin direği.

Erkek·Arapça

Önder, en önde bulunan; namaz kıldıran ve kendisine uyulan kişi; İslam'da mezhep kuran kişi; halife.

Erkek·Arapça

Dinin öncüsü, önderi.

Erkek·Arapça

İslam'ı benimseme; inanç.

Erkek·Arapça

Direk, sütun.

Erkek·Arapça

Zor ya da tehlikeli durumdakine yapılan yardım; yardıma gelen kuvvet.

Kız·Arapça

Huzurun annesi. Ümmühan adının yöresel bir söylenişidir.

Erkek·Arapça

Kur'an'da Hz. Musa, Hz. Harun ve Hz. Meryem'in babasına verilen ad; Âl-i İmrân suresi adını ondan alır.

Unisex·Arapça

Lütuf, ihsan, iyilik, yardım; kayırma, gözetme; Allah'ın insanları rahata erdirmek için yaptığı doğaüstü yardım ya da bağış.

Kız·Arapça

Işık, parlaklık; aydınlanma, parlama; ortaya çıkma, görünme.