İbadet, Arapça ʿibâda sözcüğünden gelir; özgün yazımı عبادة biçimindedir ve Nişanyan Adlar anlamını “kulluk” diye verir. TDK sözlüğü sözcüğü tapınma ve Allah'ın buyruklarını yerine getirme olarak açıklar. Kayda göre ad özellikle Makedonya'dan gelen Müslüman göçmenler ve Uygurlar arasında kullanılır; bununla birlikte Anadolu kökenli kişilerde de görülür.
Günlük dilde dinî bir terim olarak yaşadığı için ad, ilk duyulduğunda anlamıyla birlikte kavranır. İ-ba-det üç hecelidir; büyük İ ile başladığından yazımda noktanın korunması gerekir. Erkek adı olarak kayıtlıdır. Benzer isimler arasındaki İnayet, Vahdet ve Şehadet de -et sonlu Arapça kökenli adlardır.