Şehadet, Arapça şahâda sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da dinî bağlamda tanıklık ve şehitlik anlamlarıyla kaydedilir. Arapça yazımı شَهادة biçimindedir. Sözcüğün İslam'daki en bilinen kullanımı, imanın dille ikrarı olan kelime-i şehadettir; aynı kökten gelen şehit sözcüğü ise inancı uğruna canını veren kişiyi anlatır. Ad, bu iki anlamı birlikte çağrıştırır.
Erkek adı olarak kayıtlı olan Şehadet, “şe-ha-det” diye üç hecede okunur. Benzer isimler arasındaki Şahadet aynı sözcüğün Arapçaya daha yakın a'lı söyleyişidir; Şehadettin ise din sözcüğüyle kurulmuş bileşik bir addır. Ünsüzle bittiği için ek alırken ses değişmez: Şehadet'i, Şehadet'e.