Vahdet, Arapça وَحدة sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da birlik, özellikle Tanrı'nın birliği diye açıklanır. Tasavvufta vahdet kavramı, varlığın birliği düşüncesiyle de bilinir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı teklik, birlik ve Tanrı'ya yakın olma diye açıklar. Kaynak, ad olarak kullanımına dair bir not düşer: örneklerin çoğunda Vahdettin adının kastedilmiş olması gerekir.
Bu yüzden Vahdet çoğu zaman uzun bir adın kısaltılmış biçimi olarak yaşamıştır. İki hecede, vah-det diye okunur. Benzer isimler arasındaki Samet, Kısmet ve Ümmet aynı -et sonuyla biten Arapça kökenli adlardır.