İfakat, Arapça ifâkat sözcüğüdür; Kubbealtı Lugatı onu fevk “bir şeye üstün gelmek” kökünden açıklar ve hastalıktan kalkma, sağlığa kavuşma, iyileşme diye tanımlar. Nişanyan Adlar da adı Arapça “iyileşme, şifa” diye çevirir; Arapça yazımı إفاقة biçimindedir. Sözlüğe göre ifâkat bulmak iyileşmek demektir; ifâkat-yâb ise Farsça “bulan” anlamındaki öğeyle kurulmuş, iyileşen kişiyi anlatan bir sıfattır.
Kubbealtı'nın örnekleri sözcüğün edebiyattaki kullanımını da gösterir: Abdülhak Hâmit'in dizesinde doktorun sevinci ve hastanın rahatı, herkesin iyileşme sevinciyle birlikte anılır. Ad bu yönüyle iyileşme ve kurtuluş dileğini taşır. Liyakat, İsabet ve Selâmet gibi -at ya da -et ile biten Arapça kökenli adlarla aynı ses kalıbındadır; üç heceli yapısı uzun bir soyadıyla da rahat söylenir.