İbat, Arapçada “kullar” anlamına gelen ʿibâd sözcüğünden gelir; özgün yazımı عباد biçimindedir. TDK sözlüğü de adı insanlar, kullar ve ibadet edenler diye açıklar. Nişanyan Adlar adın kökeni hakkında kesin konuşmaz, bir tahmin yürütür: İbat belki de “Allah'ın kulları” anlamındaki İbadullah adının kısaltılmış biçimidir.
Sondaki ses Arapçada d iken Türkçede t'ye dönmüştür; ad bu yüzden İbad değil İbat diye yazılır. İ-bat iki heceli, dört harfli kısa bir erkek adıdır. Yakın biçimler arasında İmat da uzun bir addan kısalmış olarak bilinir; Nişanyan onu İmadettin'e bağlar. İman ve İmam ise aynı kısa yapıyı paylaşır.