İmamettin, Arapça “imam” ve “din” sözcüklerinin tamlamasıdır ve “dinin önderi” anlamına gelir. Nişanyan Adlar adı إمام الدين yazımıyla ve bu anlamla kaydeder. Kubbealtı Lugatı imam sözcüğünü önce cemaatle kılınan namazda en önde duran ve kendisine uyulan kişi olarak tanımlar; sözcüğün daha geniş anlamı öncü, yol gösterici kişidir. Sözlük, kelimenin Türkçeden Balkan dillerine de geçtiğini not eder.
İmadettin adıyla yalnız bir ünsüzle ayrıldığı için yazımda karışabilir; iki ad farklı sözcüklere dayanır. Söyleyişi “i-ma-met-tin”dir. Benzer isimler arasındaki İzzettin, Saadettin ve Azamettin de aynı “-ettin” sonunu taşır.