Fehamettin adının kökeni için iki okuma vardır. Yazım, Arapça “fehâmet” ile “din” sözcüklerini düşündürür; Kubbealtı Lugatı fehâmeti fahâmet biçimiyle birlikte verir ve büyüklük, ululuk, şanı yüce olma diye açıklar. Bu okumayla ad “dinin ululuğu” anlamına gelir. Nişanyan Adlar ise adı Fehmettin kaydına bağlar ve “dinin anlayışlı kulu” diye çevirir; bu durumda ilk öğe, Kubbealtı'nda anlama, kavrayış diye açıklanan fehm sözcüğüdür. Hangi okumanın asıl olduğu kesin değildir.
Osmanlı döneminde sadrazamlar için kullanılan fahâmetlü unvanı da Kubbealtı'na göre aynı sözcükten gelir; bu yüzden ad eski bir resmî üslubu hatırlatır. Söyleyişi “fe-ha-met-tin”dir; Fehmettin ile karıştırılmaması için yazımdaki “-ha-” hecesi önemlidir. Benzer isimler arasındaki Fahrettin, Feyzettin ve Celâlettin de bir niteliği “din” sözcüğüne bağlayan yapıdadır.