Fehamet, “ululuk, büyüklük” anlamındaki Arapça sözcüğün ad olarak kullanılmasıdır; Nişanyan Adlar da adı bu anlamla kaydeder. Kubbealtı Lugatı sözcüğü fahâmet ya da fehâmet biçiminde verir ve anlamını büyüklük, ululuk, şanının ve itibarının yüksekliği diye açıklar. Aynı sözlüğe göre fahâmetlü ya da fehâmetlü, Osmanlı Devleti'nde sadrazamlara, Mısır hidivlerine, başka ülkelerin prenslerine ve ayrıcalıklı eyalet beylerine verilen bir unvan sözüdür.
Ad, bu unvan geleneği nedeniyle saygınlık ve makam çağrışımı taşır; hem kız hem erkek çocuklara verilebilir. Üç hecede “fe-ha-met” diye okunur ve t ile kapanır. Benzer isimler arasındaki Fetanet, Feraset ve Keramet aynı -et sesiyle biten, bir niteliği anlatan Arapça kökenli adlardır.