Fedakâr, kendi çıkarından vazgeçebilen, özveri sahibi kişiyi anlatan sözcüğün ad olarak kullanılmasıdır; Nişanyan Adlar onu “fedakârlık eden” anlamıyla Farsça kökenli sayar. Sözcük iki parçadan oluşur. Nişanyan Sözlük'e göre feda, Arapça fidāˀ sözcüğünden gelir ve önce kurtulmalık, fidye, bedel anlamlarını taşır. Kâr ise Farsça kār “iş, eser” sözcüğüdür; bileşiklerde “yapan, eden” anlamı katar ve meslek ya da alışkanlık adları kurar.
İki parça birleşince sözcük, sözcük sözcüğe “bedel ödeyen, uğruna veren” anlamına gelir. Hem kız hem erkek çocuklara verilebilen Fedakâr, üç hecede “fe-da-kâr” diye okunur; resmî yazımda düzeltme işareti çoğu zaman düşer ve ad Fedakar olarak da yazılır. Benzer isimler arasındaki Zülfikar ve Muteber farklı kökenlerden gelen, ses olarak yakın adlardır.