Feda, Arapça fidāˀ sözcüğünden gelir; Nişanyan Sözlük'e göre ilk anlamı bedel ödemek, bir şeyin uğruna bir şey vermektir. Sözcüğün eski anlamları arasında kurtulmalık ve fidye de vardır. Kubbealtı Lugatı fedayı, değerli bir şeyi bir amaç için gözden çıkarmak diye açıklar. Nişanyan Adlar adı Arapça kökenli sayar ve فَدَاء yazımını verir, ama adın kendisi için ayrı bir tanım yazmaz.
Türkçede sözcük en çok can feda etmek gibi deyimlerle yaşar. Aynı öğe birçok bileşik adda da görülür: Canfeda ve Gülfeda onu başka bir sözcükle birleştirir, Fedakâr ise Farsça -kâr ekiyle özveri sahibi kişiyi anlatır. TDK Kişi Adları Sözlüğü ad için kurban anlamını da verir. Hem kız hem erkek çocuklara verilen Feda, iki heceli ve ünlüyle biten yapısıyla Veda ve Safa gibi adlarla aynı ses kalıbındadır.