Feyzan, Arapça feyezân sözcüğünden alınmış bir addır; Nişanyan Adlar'da karşılığı “taşan”dır. Kubbealtı Lugatı feyezân'ı iki anlamla verir: bir şeyin taşması, gereğinden fazla olması ve mecaz olarak coşkunluk, bolluk. Sözlüğün örnekleri arasında suların taşıp yayılmasını anlatan bir tamlama ile Yahya Kemal'in Mimar Sinan dönemini anlatırken kullandığı “feyezan hâlinde” söyleyişi de vardır. Aynı kökten gelen feyiz ise bolluk, bereket ve nimet anlamındadır.
Hem kız hem erkek adı olarak kayıtlı olan Feyzan'da, Türkçede sel ve taşkın anlamıyla da bilinen sözcük daha çok bolluk ve bereket yönüyle öne çıkar; TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı “bereket, bolluk; taşkın, taşma” diye açıklar. Benzer isimler arasındaki Ferhan aynı -an kalıbıyla kurulmuş bir addır.