Ferhan, sevinçli ve neşeli anlamındaki Arapça sözcükten alınmış bir addır; Nişanyan Adlar onu “neşeli ve huzurlu gönül” anlamıyla açıklar. Kubbealtı Lugatı ferhan'ı Arapça feraḥ “sevinç” sözcüğünden türemiş bir sıfat olarak verir ve Recâîzâde Mahmud Ekrem'den bir örnekle gösterir. Türkçede gönül açıklığı anlamıyla yaşayan ferah sözcüğü de aynı köktendir; bu yüzden adın anlamı kulağa tanıdık gelir.
Sondaki -an, Türkçedeki -han ile biten adlara benzese de Ferhan'da han unvanı yoktur; bu son, Arapça sözcüğün kendi yapısına aittir. Benzer isimler arasındaki Feyzan da aynı kalıpla kurulmuş Arapça bir addır; Beyhan ve Refhan ise ses olarak yakın adlardır.