Fergün, Farsça fer “ışık, parıltı” ile Türkçe gün sözcüklerinden kurulmuş melez bir addır; olası anlamı “ışıklı gün”dür ve TDK Kişi Adları Sözlüğü'ndeki karşılık da “aydınlık, ışıklı gün”dür. Nişanyan Adlar fer öğesi için ilginç bir not düşer: Türk adlarında Arapça nur öğesinin yerine hemen her bileşikte kullanılabilir; Aynur ile Ayfer bunun örneğidir. Tek başına kadın adı olarak ise yalnız Hakkari'de görülür. Kubbealtı Lugatı da fer'i “parlaklık, aydınlık, nur” diye açıklar.
Gün öğesi Nişanyan Sözlük'e göre Eski Türkçe kün sözcüğüne dayanır; Nişanyan Adlar bu öğenin erkek ve kadın adlarında aynı sıklıkta kullanıldığını belirtir. Kaynak Fergün için, öğelerin yer değiştirdiği Günfer adını da anar. Benzer isimler arasındaki Cangün de gün ile biter.