Birgün, bir ve gün sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar'da adın karşılığı olarak “bir gün, günün birinde” verilir. Ad, bir zaman belirtecini kişi adına dönüştürür; Türkçede “bir gün” ifadesi hem geçmişteki belirsiz bir günü hem de gelecekte beklenen bir zamanı anlatabilir. Nişanyan Sözlük gün sözcüğünü hem güneşi hem gündüzü anlatan Eski Türkçe kün sözcüğüne bağlar; bir de Eski Türkçeden beri aynı biçimiyle kullanılır.
Gün sözcüğünün güneş anlamı, adı “bir güneş” diye okumaya da olanak tanır; kaynağın çevirisi ise zaman anlamını öne alır. Sözlük, el gün deyimindeki gün öğesinin çokluk bildiren eski bir parça olabileceğini de not eder. Benzer isimler arasındaki Bingün, Kutgün ve Yılgün de gün ile biten adlardır.