Birhan, Nişanyan Adlar'da “eşsiz, tek hükümdar” diye açıklanır; Türkçe “bir” sayısı ile hükümdar unvanı “han” birleşmiştir. Han, önceleri Hun ve Göktürk hükümdarlarının unvanıyken 12. ve 13. yüzyıllarda genel bir saygı sözcüğüne dönüşmüştür. Nişanyan, Birhan'ın bazı örneklerde Burhan ya da Bürhan adlarının yerine kullanılmış olabileceğini de kısaca not eder; bu ihtimal, adın bir kısmının Arapça Burhan'ın söyleniş çeşidi olduğunu düşündürür.
Birhan, ilk hecedeki ince i ile ikinci hecedeki kalın a arasında belirgin bir ses geçişi taşır. Hem kızlara hem erkeklere verilen adlar arasındadır; -han sonu Türkçe adlarda iki cinsiyet için de kullanılır. Yakın adlardan Birsan ve Baysan ses yapısı bakımından yakındır. Kısa yapısı iki ya da üç heceli soyadlarıyla dengeli durur.