Sevkan, sevmek ve kanmak fiillerinin emir biçimleri sev ile kan'dan kurulmuş bir addır; “sev ve doy” gibi bir dilek taşır. Burada kan, Türkçedeki kan sözcüğü değil, kanmak fiilidir. Vikisözlük'e göre kanmak, Osmanlıca üzerinden Ana Türkçe *kān- (doymak, hoşnut olmak) köküne dayanır; Eski Uygurca ve Karahanlıcadaki qanmaq ile Türkmencedeki gānmak (susuzluğunu gidermek) bu fiilin akrabalarıdır. Türkçede bir isteği yeterince karşılamak, doymak anlamını taşır. TDK de adı sevmeye doymasını dileyen bir ad olarak açıklar.
Ad hem kızlara hem erkeklere verilir. İki hecede okunur (Sev-kan) ve son hece kalın olduğu için ekler a'lı gelir: Sevkan'a, Sevkan'ın. Benzer isimler arasındaki Sevan, Sevkal ve Sezan ses bakımından yakındır; Soykan ise -kan ile biten başka bir addır.