İzgün, iz ve gün sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır. İz, Ana Türkçe *īŕ'den gelir; ayak izi, geride kalan belirti ve yaşanmış bir şeyden kalan işaret anlamlarını taşır. Gün, Osmanlıca ve Eski Anadolu Türkçesi üzerinden Ana Türkçe *kün sözcüğüne dayanır; Eski Türkçede kün hem güneş hem gün demektir ve Vikisözlük sözcüğü hem kız hem erkek adı olarak kaydeder. Gün'ün güneş anlamı, TDK'nin adı geçtiği yerde güneş gibi parlayan izler bırakan biri diye açıklamasına zemin hazırlar.
Ses bakımından İzgül'e çok yakındır; iki ad yalnızca son harfte ayrılır. Benzer isimler arasındaki Birgün, Bingün ve Kutgün de gün ile biter. İzgün iki hecede okunur (İz-gün) ve ekler ince ünlülü gelir: İzgün'e, İzgün'ün. Kısa yapısı, hem kısa hem uzun soyadlarıyla dengeli durur.