Günfer, Türkçe gün ile Farsça fer sözcüklerinden kurulmuş karma bir addır; Nişanyan Adlar “gün ışığı” diye çevirir ve adın bu anlamda konulduğunu belirtir. Nişanyan Sözlük fer'i Farsça farr sözcüğüne bağlar: nur, ışık, parıltı, ihtişam ve özellikle hükümdarlara özgü parıltı. Sözcük Orta Farsça farn biçiminden gelir ve Avestaca “güneş” anlamındaki hvarə- sözcüğünden türemiş bir kelimeyle eş kökenlidir. Gün de Eski Türkçede güneşi ve gündüzü anlatan kün'den gelir; böylece adın iki öğesi de ayrı dillerden güneşe bağlanır.
Ayfer ve Gülfer gibi adlar da sonda aynı fer öğesini taşır. Günfer'de ilk hece Türkçe, ikincisi Farsçadır; iki dilden gelen öğeler aynı aydınlık fikrinde buluşur. Ünlüleri ü ve e olan iki ince hece, ince ünlülü soyadlarıyla uyumlu bir söyleyiş verir.