Beyhan, Türkçe bey ve han unvanlarının birleşmesinden oluşur. Nişanyan Adlar'a göre ad, Gazneli Mahmud'un (971–1030) kayınpederi olan Uygur beyinin adı ya da unvanıdır; yani tarihî bir kullanımı vardır. Bey, en eski Türkçeden beri kullanılan ve İran dillerinden alınmış olabileceği düşünülen bir soyluluk unvanıdır. Han ise önce Hun ve Göktürk hükümdarlarının unvanıyken on iki ve on üçüncü yüzyıllarda “efendi” anlamında genel bir sana dönüşmüştür. Nişanyan, Han'ın Türkçe adlarda hem erkek hem kadın adı yapmak için kullanıldığını da belirtir. TDK sözlüğündeki “sır tutamayan” açıklaması Nişanyan'ın kaydında yer almaz.
Hem kızlara hem erkeklere verilebilen bir addır. Bihan, benzer isimler arasında sesçe çok yakın duran addır; ikisini ayıran ilk hecedeki ey ile i sesidir.