İhya, Arapça ihyâ sözcüğünden gelir; anlamı diriltme, canlandırmadır. Kubbealtı Lugatı sözcüğü “canlı olmak” anlamındaki köke bağlar ve beş anlam ayırır: ölüyü diriltmek; bir şeye yeniden canlılık kazandırmak; bir sanat eserini büyük ölçüde onarıp canlandırmak; tasavvufta ölü kalpleri imanla ve aşkla diriltmek; dinî dilde de mübarek bir geceyi ibadetle geçirmek. Nişanyan Adlar adın karşılığını “yeniden canlanma” diye verir ve إحياء yazımını gösterir.
Kadir gecesinin ihyası sözü bu son anlamdan gelir. Kubbealtı'na göre ihya etmek bir kişiyi çok memnun etmek, ona can katarcasına iyilik etmek anlamında da kullanılır. Mimarlıkta ise bir caminin ihyası, onarılıp yeniden canlandırılmasıdır. Kız ve erkek adı olarak kayıtlı İhya, ünlüyle biter ve ek alırken İhya'yı, İhya'ya biçiminde söylenir.