Dinî isimler

Erkek·Türkçe

Elçi isminin farklı bir biçimi. Elçi: Resul.

Erkek·Arapça

İçe doğan duygu, esin; gönle doğan düşünce; Allah'ın peygamberlerin kalbine doğurduğu, ilahi âleme ait sezgiler.

Kız·Arapça

Din bilginlerinin topluluğu.

Erkek·İbranice

Rabbim Allah'tır; Tevrat'taki İlyas (Eliyahu) peygamberin adı, sondaki -s Yunanca ad ekidir.

Erkek·Türkçe

İlyas ve Efe isimlerinin birleşimi. İlyas: Rabbim Allah'tır. Efe: Efe, yiğit.

Erkek·Arapça

Önder, en önde bulunan; namaz kıldıran ve kendisine uyulan kişi; İslam'da mezhep kuran kişi; halife.

Erkek·Arapça

İslam'ı benimseme; inanç.

Erkek·Arapça

Kur'an'da Hz. Musa, Hz. Harun ve Hz. Meryem'in babasına verilen ad; Âl-i İmrân suresi adını ondan alır.

Unisex·Türkçe

Bir kimsenin ya da şeyin doğruluğunu, büyüklüğünü ve gücünü sarsılmaz bir duyguyla benimseme; iman.

Erkek·Türkçe

Bir fikre yürekten bağlanma; bir dine ya da Allah'a iman; inanma ve güven duygusu.

Erkek·Türkçe

İmanlı, inanç sahibi.

Erkek·Türkçe

İman eden, özünde inanç taşıyan.

Unisex·Arapça

Lütuf, ihsan, iyilik, yardım; kayırma, gözetme; Allah'ın insanları rahata erdirmek için yaptığı doğaüstü yardım ya da bağış.

Kız·Türkçe

İnci ve Umay isimlerinin birleşimi. İnci: İstiridye gibi kabuklu bazı deniz canlılarının içinde oluşan, sedef renkli, sert, küçük ve değerli süs tanesi. Umay: Eski Türk kültüründe, toprak ve dişilik tanrısının adı olan kız adı.

Kız·Arapça

Cennete benzetilerek düzenlenmiş bahçe; masallarda, efsanelerde ve edebiyatta mutluluğu simgeleyen kent ya da bahçe; benzersiz, özel ve heybetli.

Kız·Türkçe

İrem ve Su isimlerinin birleşimi. İrem: Cennete benzetilerek düzenlenmiş bahçe. Su: Canlıların yaşamında önemli yeri olan, renksiz, tatsız, kokusuz sıvı.

Erkek·İbranice

Tanrı kurtarır; İbranice Yeşua adının Arapça biçimi ve Hz. İsa'nın adıdır.

Erkek·İbranice

İbrani peygamberlerinden, kutsal metinlerde anılan biri; gülen kişi.

Erkek·Yunanca

Yarışı dördüncü bitiren at; Orta Asya'dan göç edip milattan önce Güney Rusya'da imparatorluk kuran kavim.

Erkek·Arapça

Müslümanlık, Hz. Muhammed'in yaydığı din; Müslüman olan kişi.

Erkek·Arapça

Tanrı'yı işiten kişi; İbrahim Peygamber'in oğlu, kutsal kitaplarda anlatılan İbrani peygamberi.

Erkek

İsmail ve Aras isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Aras: Doğu Anadolu'dan doğan Aras ırmağının adı.

Erkek·Arapça

İsmail ve Asaf isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Asaf: Vezir.

Erkek·Türkçe

İsmail ve Efe isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Efe: Efe, yiğit.

Erkek·Türkçe

İsmail ve Ege isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Ege: Sahip.

Erkek·Arapça

İsmail ve Emir isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Emir: Şehzade, prens.

Erkek·Türkçe

İsmail ve Eren isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Eren: Ermiş kişi.

Erkek·Türkçe

İsmail ve Göktuğ isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Göktuğ: Göktürk hanedanının simgesi olduğu sanılan gök bayrak.

Erkek·Arapça

İsmail ve Mert isimlerinin birleşimi. İsmail: Tanrı'yı işiten kişi. Mert: Sözünün eri, güvenilir anlamında bir erkek adı.

Kız·Arapça

Gece yolculuğu. Kur'an'da Hz. Muhammed'in gece yolculuğunun ve bir surenin adıdır.

Erkek·Arapça

Kıyametin kopacağını borusunu üfleyerek bildirecek, İslam inancındaki dört melekten biri.

Erkek·Türkçe

Türk hakanı; Göktürk Devleti'ni kuran Bumin Kağan'ın kardeşi.

Erkek·Arapça

Adem ile Havva'nın ilk oğlu

Erkek·Arapça

Güçlü, kudretli, kuvvetli; kıymet, değer, şeref, onur; Allah'ın adlarından biri.

Erkek·Türkçe

Kırım veliahtlarına tarihte verilen unvan; izcilerin başı.

Erkek·Arapça

Hz. Ali'ye bağlılığıyla bilinen kölesi; bir eve sık sık gelip giden kişi.

Erkek·Arapça

Boy pos, endam; camide namaza durulurken okunan iç ezan; gürültü, ses.

Erkek·Arapça

Kamber isminin farklı bir biçimi. Kamber: Hz. Ali'ye bağlılığıyla bilinen kölesi.

Erkek·Türkçe

Pusu kuran, saldıran. İkinci Göktürk Devleti kağanlarından birinin adıdır.

Erkek·Türkçe

Kışın soğuğuna dayanan sert bir buğday türü; evlenmemiş erkek; evlilik yapmayan din adamı, rahip.

Erkek·İbranice

Kurban olarak Allah'a adanan, sunulan şey; Allah'ın kuzusu.

Erkek·İbranice

Filistin, Hz. Yakup'un yurdu; cennet; vaat olunan topraklar.

Kız·Arapça

Cennette olduğuna inanılan ırmak ve havuz; Kur'an-ı Kerim'in surelerinden biri; maddi ve manevi bolluk.

Erkek·Yunanca

Rab'be ait, ilahi.

Unisex·Arapça

Allah'ın herkese uygun gördüğü yaşam durumu; nasip, kader.

Erkek·Farsça

Tanrı.

Erkek·Türkçe

Tanrı'nın lütfu, bağışı olduğunu anlatan ad.

Erkek·Arapça

Pak, temiz; Allah'ın adlarından; kutlu, kutsal.