Nurhanım, Arapça nur (ışık) ile Türkçe hanım sözcüklerinden kurulmuş bir kız adıdır; TDK sözlüğü adı nurlu, aydınlık yüzlü hanım diye açıklar. Nişanyan Adlar adın kendisini ayrıca kaydetmez, ama Hanım öğesini ayrıntılı anlatır. Sözcük, “bey, hükümdar” anlamındaki han'a birinci tekil kişi iyelik eki getirilerek oluşmuştur; kuruluşu bakımından “benim hanım, benim efendim” demektir. En az 13. yüzyıldan beri Türkçede kadınlara saygılı bir hitap olarak kullanılır.
Nişanyan'ın notunda ad seçecek aileler için önemli bir ayrıntı var: Hanım'ın kişi adı olarak kullanımı bugün düşük toplumsal statüyle ilişkilendirilir ve 1980'lerden beri hızla azalmıştır. Nurhanım üç hecede okunur (Nur-ha-nım); ek alırken yazım değişmez: Nurhanım'a, Nurhanım'ın. Benzer isimler arasındaki Nurkadın ve Nurbanu aynı “nurlu hanım” fikrini başka sözcüklerle kurar.