Nurışık, aynı anlamı iki dilde söyleyen bir addır: Arapça nur ve Türkçe ışık. TDK sözlüğü de adı ışık, aydınlık ve parlaklık anlamlarıyla açıklar. Nişanyan Adlar'da adın kendisi yer almaz, iki öğesi ise kayıtlıdır. Işık, gelenekte çok seyrek görülen bir Türkçe addır; kullanımı 1935'ten sonra yaygınlaşmıştır. Nişanyan, sözcüğün olağan anlamının yanında Anadolu geleneğinde “gezgin derviş” anlamında da kullanıldığını not eder. Nur ise Kur'an'da geçen, Türkçedeki ışık sözcüğünden daha şiirsel ve manevi bir çağrışım taşıyan sözcüktür.
Bu fark, Nurışık'ı yalnız bir tekrar olmaktan çıkarır: biri gündelik ışığı, öteki manevi aydınlığı anlatır. Üç hecede okunur (Nur-ı-şık); ı sesi yüzünden ek alırken kalın ünlü gelir: Nurışık'a, Nurışık'ın. Benzer isimler arasındaki Selışık da aynı ışık öğesiyle biter.