Selışık, sel ve ışık sözcüklerinin birleşmesinden oluşan bir addır. Sel, Osmanlıca üzerinden Arapça sayl sözcüğüne dayanır; taşkın suyu, mecaz olarak da hareket hâlindeki büyük kalabalığı ve güçlü bir akışı anlatır. Işık, Ana Türkçe *yaĺčuk (ışık, güneş) sözcüğünden gelir; bu da “üzerine ışık saçmak” anlamındaki *yaĺču- fiilinden türemiştir. İki öğe birlikte bir ışık seli imgesini kurar; TDK'nin kaydı da adı aydınlıkla açıklar.
Ad hem kızlara hem erkeklere verilir. Üç hecede okunur (Se-lı-şık) ve hece sınırı nedeniyle sel ile ışık birbirine kaynaşır. Son hece kalın olduğundan ekler a'lı gelir: Selışık'a, Selışık'ın. Benzer isimler arasındaki Selışıl ve Selışın aynı yapının yakın biçimleridir; Nurışık ve Erışık da ışık ile biten adlardır.