Nursevim, Arapça nur ile Türkçe Sevim adının birleşimidir; TDK sözlüğü adı ışığa ve aydınlığa duyulan sevgi diye açıklar. Nişanyan Adlar adın kendisini kaydetmez, ama Sevim öğesine geniş yer verir. Kayda göre Sevim, çok eski zamanlardan beri kullanılan geleneksel, Türkçe kökenli bir kadın adıdır. Bazı örneklerde Arapça savm (oruç, oruç ayı) sözcüğünü karşıladığı da aktarılır. Erkek adı olarak ise yalnızca Balkan göçmenleri arasında rastlanır.
Sevim'in köklü geçmişi, Nursevim'de Nur'un şiirsel tonunu eski bir Türkçe adla birleştirir. Üç hecede okunur (Nur-se-vim); ek alırken ince ünlü gelir: Nursevim'e, Nursevim'in. Benzer isimler arasındaki Nursevil ve Nursevin ondan yalnız son harfte ayrılır; resmî kayıtta yazımın kontrolü bu yüzden önemlidir.