Nurhan, Arapça nur (ışık) ile Türkçe han öğelerinden oluşur; TDK sözlüğü adı “ışık saçan hükümdar” diye açıklar. Nişanyan Adlar ise adın kullanımda Nuran'dan ayırt edilemediğini ve çoğu zaman onunla eşdeğer sayıldığını belirtir. Han öğesi hakkındaki not adın yapısını da açıklar: Hun ve Göktürk hükümdarlarının unvanı olan han, 12. ve 13. yüzyıllarda “bey, efendi” anlamında genel bir saygı sözcüğüne dönüşmüştür. Türk adlarında hem erkek hem kadın adı işareti olarak kullanılır.
Han öğesinin bu iki yönlü kullanımı, Nurhan'ın kız ve erkek çocuklara verilmesine de uyar. İki hecede okunur (Nur-han); h sesi hafif söylendiğinde ad Nuran'a çok yaklaşır, bu da Nişanyan'ın notuyla örtüşür. Benzer isimler arasındaki Nurkan ve Nurlan da aynı ses kalıbını paylaşır.