Huban, Farsçada “güzel” anlamına gelen hûb sözcüğünün çoğuludur ve “güzeller” demektir; TDK sözlüğü sözcüğe sevgililer anlamını da verir. Nişanyan Adlar'ın notuna göre “güzellerin beyi” anlamındaki Mîr-i Hûbân söyleyişi Mevlana'nın Divan'ında ve başka divan şairlerinin şiirlerinde geçer. Kayıt, adı Mihriban ile karşılaştırarak anar.
Çoğul bir sözcük olduğu için tek bir kişiye “güzeller” demek gibi şiirsel bir anlam taşır. Hu-ban diye iki hecede okunur; kalın ünlüleri ve -an sonuyla benzer isimler arasındaki Handan ve Nazan gibi alışılmış kız adlarının sesine yakındır. Beş harfli kısa yapısı, uzun soyadlarının önünde de rahat söylenir.