Hüccet, Arapça ḥucca sözcüğünden gelir; özgün yazımı حجّة biçimindedir ve “kanıt, belge” anlamını taşır. Nişanyan Adlar sözcüğün farklı alanlardaki yerini de anlatır: İslam hukukunda mahkemenin düzenlediği resmî belgeye hüccet denir. Şiilikte İmam'ın vekiline verilen bir unvandır ve Mehdi'nin lakaplarından biri olarak da geçer. TDK sözlüğü buna seçkin bilginlere verilen unvan anlamını ekler.
Çift c ile yazılır ve okunurken iki c de duyulur: Hüc-cet. İki heceli ve altı harfli bu ad, benzer isimler arasındaki Hürmet ve Heybet gibi -et sonlu adlarla aynı ritmi taşır. Bugünkü konuşma dilinde az duyulan bir sözcük olduğundan anlamını çevreye kısaca anlatmak gerekebilir.