Behçet, Arapça behcet sözcüğünden gelir. Kubbealtı Lugatı sözcüğün üç anlamını verir: güzellik; güler yüzlülük; sevinç. Nişanyan Adlar adı güzellik, parlaklık ve sevinç diye çevirir ve sözcüğün Kur'an'da geçtiğini belirtir. Aynı kökten gelen behîc sıfatı da sözlükte güzel, şen, güler yüzlü anlamındadır; Behiç ve Behice adları buradan gelir.
Ad tıp tarihinde de yer alır: Kubbealtı, ağızda ve gözlerde iltihaplarla seyreden Behçet hastalığının adını, onu ilk tanımlayan Türk hekimi Hulusi Behçet'ten aldığını kaydeder. Sözlük sözcüğü Behçet ve Behcet biçimleriyle birlikte verir; yazımda iki biçime de rastlanır. Benzer adlar içinde Şevket ve Heybet de -et ile biten Arapça kökenli erkek adlarıdır.