Begüm, Hindistan'da prenseslere ve soylu kadınlara verilen bir unvandan gelir; gündelik kullanımda "hanımefendi" karşılığını taşır. Kaynaklarda Türkçe kökenli olarak geçer ve bey sözcüğünün eski biçimi olan "beg" ile ilişkilendirilir. Böylece ad, hem saygınlık hem de bir ailenin hanımı olma fikrini birlikte çağrıştırır. Türkiye'de uzun zamandır bilinen, kısa ve okunuşu kolay bir kız adıdır.
TÜİK'in 2025 il listelerinde Begüm dört ilde görünüyor. Düzce'de ve Osmaniye'de 5'er kız bebeğe verilerek bu illerin listelerinde 25. ve 24. sıraya yerleşti; Burdur'da ve Sivas'ta ise 4'er bebekle sırasıyla 16. ve 26. sırada yer aldı. Türkiye geneli sıralamada görünmemesi, adın yaygın değil seçici bir tercih olarak kaldığını gösteriyor; dağılım ise Batı Karadeniz'den Akdeniz'e ve İç Anadolu'ya uzanıyor.
İki heceli ve beş harfli Begüm, "be-güm" diye okunur; iki ünlüsü de ince olduğu için kulakta yumuşak durur. Ünsüzle bittiğinden ünlüyle başlayan soyadlarına akıcı biçimde bağlanır. Yazımı yakın olan Begim ve Bigüm de aynı aileden biçimler olarak anılır.