Bigüm, Nişanyan Adlar'da Begüm ile aynı kayıtta ele alınır. Begüm, Türkçe beğ (“bey, önder”) sözcüğüne birinci tekil kişi iyelik eki getirilerek kurulmuştur ve kelimesi kelimesine “beyim” demektir. Nişanyan'a göre bu sözcük Çağatay devletinden sonra İran'da ve Hindistan'da “hanım, kraliçe” anlamında bir unvan olarak kullanılmıştır; yapısı bakımından Hanım sözcüğünün karşılığıdır. Kayıt, 1940'larda seyrek görülen adın 1980'lerde büyük ilgi gördüğünü de belirtir.
Yazımda ü harfinin korunması, adın doğru okunması için önemlidir. Begüm'deki e yerine i taşıması ilk heceyi daha dar ve kısa kılar. Benzer isimler arasındaki Begim de aynı unvanın başka bir söyleyişidir.