Hanbegüm, han ile begüm sözcüklerinden oluşan bir kız adıdır; TDK sözlüğü adı hükümdarın eşi, hanın karısı diye açıklar. Nişanyan Adlar'a göre begüm, Türkçe beğ (“bey, baş”) sözcüğünün birinci tekil kişi iyelik biçimidir, yani “beyim” demektir. Çağatay devletinden sonra İran ve Hindistan'da “hanım, kraliçe” anlamında bir unvan olarak kullanılmıştır. Yapı bakımından Hanım sözcüğüyle aynıdır. Kayda göre 1940'larda seyrek görülen Begüm, 1980'lerde büyük rağbet görmüştür.
Han ve begüm birlikte aynı soyluluk fikrini iki unvanla tekrar eder. Han-be-güm diye üç hecede okunur; ilk hecedeki kalın a'dan sonra gelen ince ünlüler adın sesini yumuşatır. Benzer isimler arasındaki Hanbike ve Ağbegüm aynı yapıyı paylaşır.