Begim, Begüm adının bir biçimi olarak kabul edilir; Nişanyan Adlar'a göre begüm, Türkçe beğ (“bey, önder”) sözcüğünün birinci tekil iyelik biçimidir, yani “beyim” demektir. Çağatay devletinden sonra İran ve Hindistan'da “hanım, kraliçe” anlamında bir unvan olarak kullanılmıştır. Yapı bakımından Hanım/Hanum'un karşılığıdır. Kayda göre Begüm adı 1940'larda nadiren görülürken 1980'lerde belirgin biçimde sevilmeye başlamıştır.
Begim, iyelik ekinin -im biçimiyle söylendiği için “beyim” sözcüğüne daha da yakın durur. Benzer isimler arasındaki Begüm ve Bigüm aynı adın öteki biçimleridir.