Beysun, bey ile sunmak fiilinin emir biçimi sun'dan kurulmuş görünen bir kız adıdır. Sunmak, Ana Türkçe *sūn- (uzatmak) fiiline dayanır; Eski Türkçede uzanmak, el uzatmak anlamındadır ve bugün bir şeyi saygıyla vermek, göstermek, tanıtmak anlamlarında kullanılır. Bey ise Ana Türkçe *bēg (efendi) sözcüğünden gelir. TDK adı, çocuğun beyliğini ortaya koyması dileğine bağlar; bu yorum sun'u “göster, ortaya koy” anlamında okur.
Bey öğesi çoğunlukla erkek adlarında görülse de Beysun kız adıdır; benzer isimler arasındaki Beyhatun da bey'i bir kız adında kullanır. İki hecede okunur (Bey-sun); ekler son hecedeki u'ya uyar: Beysun'a, Beysun'un. Aysun gibi -sun ile biten adları hatırlattığı için kulağa tanıdık gelir.