Çilhan, çil ve han öğelerinden oluşur. Çil, Osmanlıcadan gelen ve yüzde beliren küçük kahverengi benekler için kullanılan sözcüktür; Vikisözlük'e göre Eski Türkçedeki leke, iz, canlı renkli anlamlarına gelen çıl ile ilişkilidir ve parıltı, ışıltı anlamları da kaydedilmiştir. Han ise Ana Türkçe *kagan'dan gelir, kağan ve hakan sözcükleriyle aynı köke dayanır ve hükümdar demektir. TDK adı çilli yüzlü bir hükümdar diye açıklar; iki kök bu yoruma doğrudan karşılık verir.
Ad bir kız adı olarak kayıtlıdır; han öğesinin bir erkek unvanından gelmesi bu bakımdan dikkat çekicidir ve adı ilk duyanlar onu erkek adı sanabilir. İki hecede okunur (Çil-han) ve ekler kalın ünlüyle gelir: Çilhan'a, Çilhan'ın. Benzer isimler arasındaki Binhan, Günhan ve Ülkühan aynı son öğeyi taşır.