Beysan, bey ve san sözcüklerinden kurulmuş görünür; olası anlamı “bey olarak tanınan, beyliğiyle sayılan”dır. Nişanyan Sözlük'e göre san, Eski Türkçede sayı demektir ve saymak anlamındaki sa- fiilinden türemiştir; sözcüğün itibar anlamı da buradan gelir. Aynı sözlük, sanmak fiilinin de sa- fiilinin dönüşlü biçimi olduğunu açıklar; erken Türkiye Türkçesinde san- sayı saymak, sağın- ise düşünmek anlamında görülür.
Bey sözcüğü sözlüğe göre Eski Türkçe bég'den gelir ve reis, şef, soylu kişi anlamındadır; Nişanyan Adlar bey söyleyişinin en az 15. yüzyıldan beri Fırat'ın batısında standart olduğunu not eder. Baysan ile yalnız bir ünlüyle ayrılır: biri zenginliği, öteki soyluluğu öne çıkarır.