Fahrettin, Arapça fahr (“övünç, şeref”) ile dîn sözcüklerinden oluşan bir tamlamadır; Nişanyan Adlar anlamını “dinin övüncü, onuru” diye verir ve özgün yazımı فَخْر الدِّيْن biçimindedir. Kayıtta adı taşıyan üç ünlü kişi anılır: döneminin tanınmış İslam âlimlerinden Fahreddin Razi (ölümü 1210), fıkıhta muhafazakâr okulun kurucularından sayılan Fahreddin İbn Teymiyye (ölümü 1224) ve Atatürk'ün sağ kolu olarak çeşitli iç isyanların sert biçimde bastırılmasında öncü rol oynayan General Fahrettin Altay (1880–1974). TDK sözlüğü adı “dinin övünç kaynağı” diye açıklar.
Gündelik hayatta adın kısa biçimi Fahri'dir; Nişanyan da Fahri'yi Fahrettin'in kısaltması sayar. Çift t, fahr ile din öğesinin birleştiği yeri gösterir. Benzer isimler arasındaki Feyzettin ve Ferhattin aynı -ettin kalıbındadır.