Feyzettin, Arapça “feyz” ve “din” sözcüklerinin tamlamasıdır; olası anlamı “dinin bereketi, dinden taşan bolluk”tur. Nişanyan Sözlük feyiz sözcüğünü Arapça fayḍ biçimine bağlar ve suyun taşıp yayılması, bolluk, cömertlik anlamlarını verir. Kubbealtı Lugatı da feyizi verimlilik, bereket ve nimet olarak açıklar. Nişanyan Adlar adı فيض الدين yazımıyla kaydeder ve dinin bolluğu diye çevirir.
İlk hecedeki “ey” sesi kısa tutulur ve ad “fey-zet-tin” diye söylenir. Kökteki taşma anlamı, adın bir ırmağın bolluğunu çağrıştırmasını sağlar. Benzer isimler arasındaki Fahrettin, Ferhattin ve Fehamettin aynı harfle başlar ve aynı “-ettin” sonunu taşır; Feyzullah ise aynı feyz sözcüğünü Allah adına bağlar.