Seyfettin, Arapça seyfüddin tamlamasından gelir; Nişanyan Adlar anlamını dinin kılıcı diye verir ve özgün yazımı سَيْف الدين biçimindedir. Nişanyan'a göre ad, 12. yüzyıldan itibaren yaygınlaşan İslami unvan adlarındandır. Kaynak, adı taşıyan tarihî kişilere de değinir: Zengi hanedanından iki Musul atabeyi ile Selahaddin Eyyubi'nin kardeşi bu adı taşımıştır.
Sonu -ettin ile biten adlar aynı unvan geleneğinden gelir; benzer isimler arasındaki Feyzettin, Sadrettin ve Rüknettin bunlardandır. Üç heceli uzun bir ad olduğu için günlük hayatta Seyfi gibi kısaltılarak da söylenebilir. Çift t ile yazılması doğru biçimdir; Seyfeddin yazımı da aynı adın Arapçaya daha yakın söylenişidir.