Sadrettin, Arapça صَدْر الدّين bileşiminden gelir. Sadr sözcüğü “göğüs” anlamının yanında “baş, ön sıra” anlamını da taşır; ad bu yüzden “dinin önderi, dinde öncü olan” diye anlaşılır. Nişanyan Adlar, adı taşıyan önemli bir kişi olarak 1274'te ölen Sadreddin Konevî'yi anar: Muhyiddin Arabi'nin öğrencisi olan Konevî, tasavvuf geleneğinin önemli temsilcilerindendir ve Miftahü'l-Gayb adlı eserin yazarıdır.
Ortadaki dr ünsüz kümesi nedeniyle Sadrettin, Sad-ret-tin diye üç hecede okunur; konuşmada sık sık Sadettin ile karıştırılır, oysa ikisi farklı köklerden gelir. Uzun bir ad olduğundan kısa soyadlarıyla birlikte daha rahat söylenir; benzer isimler arasındaki Fahrettin ve Nasrettin aynı -ettin kuruluşunu paylaşır.