Nasrettin, Arapça nasr (yardım, zafer) ve din sözcüklerinden oluşur; Nişanyan Adlar adı “dinin zaferi, başarısı” diye açıklar. Kayda göre bilinen en eski örnek, Gazneliler devletinin kurucusu Sebüktigin'in (ö. 997) Nasır ed-dîn ve'd-devle unvanıdır. Fıkralarıyla tanınan Nasreddin Hoca'nın, Nişanyan'ın aktardığı rivayete göre 15. yüzyıl başlarında Konya Akşehir'de yaşadığı anlatılır. Nişanyan, adın bugün birkaç istisna dışında yalnız Kürtler ve Arap Aleviler arasında kullanıldığını, Türkler arasında neredeyse hiç görülmediğini belirtir.
Hatay'daki Arap Aleviler arasında Nasriddin ve Nasrittin söyleyişleri yaygındır. Benzer isimler arasındaki Nusrettin aynı kökten gelir ve yalnız ilk hecenin ünlüsüyle ayrılır.