Vefakâr, vefa sözcüğüne Farsça -kâr ekinin getirilmesiyle oluşur. Vefa, Osmanlıca yoluyla Arapça wafāʔ sözcüğünden gelir; sözünde durmak, dostluğu sürdürmek ve sevgide bağlılık anlamlarını taşır, Vikisözlük'te hem kız hem erkek adı olarak da kayıtlıdır. -kâr eki, Osmanlıca üzerinden Klasik Farsçadaki -kār'a, o da Orta Farsçaya dayanır; yapan, eden anlamı katar ve bir işi yapan ya da bir niteliğe sahip olan kişiyi bildiren sözcükler kurar. Böylece vefakâr, vefası olan, sevgisi zamanla sönmeyen kişi demektir.
-kâr ile kurulan sözcükler Türkçede tanıdıktır; benzer isimler arasındaki Lütufkâr, İşvekâr ve Sevdakâr aynı ekle yapılmış adlardır. Vefakâr üç hecede okunur (Ve-fa-kâr); son hecedeki â, k'den sonra ince söylenir ve yazımda düzeltme işaretiyle gösterilir. Son hece kalın ünlülü olduğu için ekler a'lı gelir: Vefakâr'a, Vefakâr'ın. Vefa tek başına da kullanılan bir ad olduğundan kısaltma olarak öne çıkabilir.