İşvekâr, işve sözcüğüne Farsça -kâr ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir kız adıdır. İşve, Vikisözlük'e göre Arapça kökenlidir; gönül çelmek için takınılan hoş tavrı, nazı, cilveyi ve edayı anlatır. -kâr eki ise Osmanlıca üzerinden Klasik Farsçaya, oradan Orta Farsçaya uzanır ve eklendiği sözcüğe “yapan, eden” anlamı katar; ekin en eski kökü Hint-Avrupa dillerine dayanır. Böylece ad, işve yapan, nazlı ve cilveli kişiyi anlatır; TDK'nin açıklaması da bu yöndedir.
Benzer isimler arasındaki Şivekâr ve Cilvekâr aynı ekle kurulmuş, anlamca da çok yakın adlardır; Dilşikâr da -kâr ile biter. Üç hecede okunan İşvekâr'da (İş-ve-kâr) son hecedeki â uzun söylenir ve şapkalı yazılır; şapka düşürülürse ad kar sözcüğüyle karışabilir. Son hece kalın olduğundan ekler a'lı gelir: İşvekâr'a, İşvekâr'ın.