Vasıf, Arapça وَاصِف sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da tarif eden, öven diye açıklanır. Aynı yazılışla Türkçede nitelik, özellik anlamına gelen vasıf sözcüğü de vardır; ancak kaynağa göre ad, birini niteleyip öven kişiyi anlatan sıfattan gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü de adı niteliklerini bildiren, öven kimse diye açıklar.
Benzer isimler arasındaki Vassaf aynı kökten gelir ama abartı biçimidir ve çok öven kişiyi anlatır. Vasfi ise övülmüş anlamındadır. Vasıf iki hecede, va-sıf diye okunur. F ile bittiği için ekler değişmeden eklenir: Vasıf'ı, Vasıf'a.