Vasıl, Arapça وَاصِل sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da ulaşan, kavuşan diye açıklanır. Kaynak, tasavvufta vasıl olmak deyiminin Tanrı'ya ya da tarikatın sırlarına ulaşmak anlamında kullanıldığını, bazı tarikatlarda yolcuların talip, yani arayan ve vasıl, yani bulan diye ikiye ayrıldığını belirtir. Akla dayalı bir din anlayışı öneren Mutezile akımının kurucusu Vasıl bin Ata da bu adı taşır. Kaynağa göre bazı örneklerde ad Fazıl'ın bir söyleyişi olabilir.
Bu tasavvufi anlam, adı yalnız ulaşmayı değil, aranan şeyi bulmayı da anlatan bir ad yapar. Vasıl iki hecede, va-sıl diye okunur; aynı kökten gelen kız adı Vasıla'dır. Vasıf ve Vâkıf ise ses kalıbı bakımından ona yakındır.