Vâkıf, Arapça واقف sözcüğünden gelir ve Nişanyan Adlar'da iki ayrı anlamla verilir: vakıf kuran, bir malı hayır için bağışlayan kişi ve bir konuyu anlayan, bilgili kişi. Türkçede bir şeye vâkıf olmak deyimi ikinci anlamı yaşatır; birinci anlam ise vakıf kurumu sözcüğüyle ilişkilidir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adı bir işten haberdar olan kişi diye açıklar.
Yazımdaki şapka, ilk a'nın uzun okunduğunu gösterir: vâ-kıf. Bu uzunluk adı vakıf kurumu anlamındaki sözcükten ayırır. Benzer isimler arasındaki Vasıf ve Nasıf aynı ses kalıbında kurulmuş Arapça adlardır.